Blog
Op de hoogte blijven van mijn blogs? Abonneer je op mijn nieuwsbrief.-
Ut Engelke
30 maart 2012Waarschijnlijk gaat er bij vele Nederlanders slechts een klein belletje rinkelen als ik over "Ut Engelke" begin. En dan vooral bij de medelanders van boven de rivieren. Ik hoor de hersens al kraken. Ut Engelke? Tja. Staat die niet ergens op een kerk? Misschien in Den Bosch op de Sint Jan? Inderdaad. Op wellicht de mooiste kerk van Nederland staat sinds 2 april 2011 de leukste engel ter wereld. Ontsproten aan het originele brein én de vaardige handen van beeldhouwer Ton Mooy staat deze wonderschone engel paraat om al uw zieleroerselen en zonden door te geven aan haar collega's in het hiernamaals.
Lees meer >> | 1837 keer bekeken
-
Je ne suis pas un Rock Star
20 maart 2012Het is zover: ik ben sinds kort bij een popkoor! Al sinds mijn prille jeugd zing ik graag. Vroeger met mijn broertjes en zusje tijdens het afwassen. Het repertoire bestond dan meestal uit Top 40 nummers, Gospels en Johnny Jordaan imitaties. (Onze moeder kwam oorspronkelijk uit Amsterdam, vandaar.) Dikke pret dus. Later in mijn pubertijd en vroege volwassenheid zong ik slechts eenzaam binnen de veilige muren van mijn kamertje met mijn lievelingsplaten mee. Ik was destijds nogal verlegen. Vandaar. Toen ik echter wat ouder werd, en mijn geliefde mevrouw de Goede tegengekomen was, werd ik weer wat zekerder van mezelf. En dus begon ik ook weer in het openbaar te zingen. Jawel: met publiek! Er bestonden weliswaar nog geen Idols en de Voice of Holland. Maar er waren wel feestjes, partijtjes en vakanties waar ik spontaan begon te zingen zodra de band was gestopt. Altijd werd hier enthousiast op gereageerd. Vooral wanneer ik mijn Heino parodie inzette. Zeker mijn: "Hoch auf dem gelben wagen scheiss ich mein schwager voll, Tjing boem!" Kon rekenen op veel bijval en een daverend applaus.
Lees meer >> | 2092 keer bekeken
-
Lekker Weer Weer!
15 maart 2012Tik, tik, tik. Ik zit tevreden achter mijn vertrouwde toetsenbord. Zoals gewoonlijk staat zachtjes Radio 2 aan op de achtergrond. Men draait een lief liedje. "Zij" van Marco Borsato. Een lief klein liedje waarbij ik altijd even kippenvel krijg. Of mierentietjes zoals we dat hier in huis noemen. Het is heerlijk rustig in huis. Het zonnetje streelt mijn toetsenbord. De lente lijkt begonnen. De vogeltjes kwetteren me weer vrolijk wakker en het is zelfs al weer bijna licht als ik met het juiste been mijn bed uit stap. Iedereen was vrolijk vanmorgen. Zelfs onze twee mannen maakten geen ruzie. Een wonder! Normaliter kruipen de heren nadat ze met veel moeite wakker geworden zijn bij elkaar in bed. Knuffelen elkaar alsof hun leven er van af hangt en beginnen dan gezellig te bekvechten. Zo gaat het even door met lachen, krijsen, schreeuwen en gillen. Daarna volgt steevast een enorm luide schreeuw omdat de een "per ongeluk" de ander pijn heeft gedaan. Ik deed het écht niet express pappa! Hij begon! Néé: hij begon! Ach; het hoort bij het groot worden. Het zijn net leeuwenwelpjes. Ze moeten zichzelf voorbereiden op de grote boze buitenwereld.
Lees meer >> | 1627 keer bekeken
-
Vol energie . . . .
15 maart 2012Na een lang liefdevol en werkzaam leven was er een einde gekomen aan ons samenzijn. Ze was op. Ze kon niet meer. Mijn hulp in de huishouding had al langer aangegeven dat wat haar betreft de maat vol was. En dat ik haar maar beter kon laten euthanaseren. Echter kon en wilde ik geen afscheid nemen van haar. We hadden zo veel meegemaakt samen. Aldus probeerde ik haar leven nog wat te rekken. Ik verwisselde de zakken regelmatig en had ook de bedrading opnieuw aangesloten. De hoop bleef. En blijkbaar wilde zij er zelf ook niet stiekem tussenuit glippen, want zo nu en dan had ze weer energie. En een opleving. Een hoopgevende opleving. Het mocht echter niet baten. Ze werd zwakker en zwakker. Tot ze op een gegeven moment haar laatste adem inhaleerde. En niet meer uitblies.
Lees meer >> | 1478 keer bekeken
-
. . . en alweer een nachtmerrie.
21 februari 2012Gisterenmorgen vroeg viel ik bijna om van verbazing bij het zien van mijn eigen gezicht in de spiegel. Mijn neus was helemaal platgedrukt. Er zat een klein lederen dopje op! Mijn ogen waren ontzettend opgezwollen en puilden bijkans uit hun kassen. Ik zag eruit als de Chihuahua van dat überrijke blonde sletje Paris Hilton. Nog een geluk dat ik niet op haar poes leek. Nu had ik tenminste nog haar! Vrolijk fluitend poetste ik zorgvuldig mijn vlijmscherpe tandjes, kleedde me aan, en trippelde de trap af om te gaan ontbijten. Halverwege werd ik staande gehouden door een breedgeschouderde man in een donker pak. Hij feliciteerde me met het feit dat ik de speciale honden-Oscar had gewonnen voor mijn gehele oeuvre en verzocht me hem te volgen naar de gereedstaande limousine.
Op straat aangekomen stond echter slechts mijn oude vertrouwde Volvo voor de deur. De hele familie, inclusief aanhang en Portugese uitwisselingsstudent, zat reeds in de auto te wachten en ik schoof achter het stuur. Waar gaan we heen vroeg ik. Naar het ijs riepen ze in koor. Vreemd? Allemaal waren ze gekleed in badpak, bikini of zwembroek. Naar het ijs? Waar? Hoe? Het is midden in de zomer! Ik keek nog eens in de spiegel. Gelukkig, ik had mijn eigen vertrouwde gezicht weer terug. Ik droeg alleen een dikke bontmuts. En de rest was ook ineens warm gekleed. Dat rare klimaat hier ook in Nederland: de ene dag vriest het min twintig graden en de volgende dag is het plus tien. Ik bestelde een kopje koffie met Stevia. U weet wel: die supergezonde suikervervanger die jarenlang tegengehouden is door de internationale suikermaffia.
Job Cohen bracht me mijn kopje koffie. Iedereen stond achter hem vertelde hij me vol overtuiging. Heel de SP stond achter hem. Alleen zijn eigen PVDA niet. Jammer voor hem. Ach, er zal straks vast en zeker wel ergens een mooie burgemeesterspost op hem staan te wachten. Ik bedankte hem voor de koffie. Graag gedaan sprak hij; ik ben een man van het volk gebleven en serveer daarom graag kopjes koffie. Ik ga nu even een kopje naar collega Geert Wilders brengen als je het niet erg vindt. Een kopje gedoogkoffie. Echte Max Havelaar's ontwikkelingssamenwerkingskoffie. Mét SGP keurmerk!
Ik draaide me om en wilde weglopen, maar werd tegengehouden door een klein vrouwtje met een rode neus en woest haar. In haar hand droeg zij een enorme fles wodka. Hier was geen twijfel mogelijk: dit was Sylvia Witteman! Ze keek me boos aan en sprak: hik, wacht eens even jij! Ben je helemaal gek geworden? Straks zijn die Polen door die achterlijke meldlijst zo boos op ons dat ik geen Poolse wodka meer kan kopen! Ze sloeg me met haar handtasje om mijn oren en op mijn neus. Shit! Nu was hij weer plat! Ik had zo te voelen een bloedneus. Ik vroeg @silviawitteman via Twitter om een tissue en een spiegeltje. Ik keek al deppend in het kleine virtuele makeupspiegeltje. En schrok me rot! Door die klappen had ik net zo'n angstaanjagend hoofd als Wilders gekregen. Van schrik waren mijn haren veranderd in een soort van lelijke Mozart pruik. Wat nu? Hopelijk stond die bodyguard van vanmorgen nog ergens op me te wachten. Met zo'n uiterlijk kon in vanzelfsprekend niet alleen over straat. Ik zou me kapot schamen. En mijn Twitter avatar? Die zou ik ook moeten veranderen. Vreselijk! Echter Sylvia vond me er zo een stuk aantrekkelijker uitzien vertelde ze me. Stukken beter dan eerst! Spontaan gaf ze me een warme en natte tongzoen. Lang duurde dit echter niet. Plotsklaps voelde ik een harde knal tegen mijn achterhoofd. Naast me stond een man met een enorm tennisracket tegen me aan te schreeuwen. Richard Krajicek! Ik vroeg vriendelijk wat hem scheelde en vroeg hem of dit normaal gedrag was. Doe toch normaal man! Doe zelf normaal jij! Je staat mijn vrouw te zoenen! Hè? . . . . Ben jij tegenwoordig met Sylvia Witteman getrouwd? Kijk maar uit, of ik geef je aan bij het meldpunt voor vervelende Polen! Oh ben je geen Pool maar een Tsjech? Ach, al die Oost-Europeanen zijn hetzelfde, die pikken al onze baantjes in! Rotzakken zijn jullie! Allemaal!
Ik schrok van mezelf. Ik begon nu warempel écht op een PVV 'er te lijken. Of was het nu een SP 'er? Ik wist het niet meer. Ik pakte de fles Wodka uit de mond van Sylvia en nam een ferme slok. Hé, daar wordt je weer mens van. Aha! Daar stond Mark Rutte! Hoi Mark, hoe was het in Brussel? Heb je het ook nog over de Hedwigepolder gehad, of alleen over de minnares van die Blekerneus? Goede morgen geachte medeburger, sprak Mark met een brede glimlach. Hahaha . . . ik weet niet waar u het over hebt, maar ik wil absoluut niet met u of de vriendin van Henk Bleker trouwen. Ik woon al jarenlang samen. Met mijn moeder! Reuze gezellig als we samen eten. Dan eet zij de doperwtjes en pik ik de worteltjes eruit! Enorm goed voor mijn draagvlak als premier van Nederland! Betrouwbaar en duurzaam! Maar meneer de Goede, wat ziet u opeens witjes! Voelt u zich niet wel? Of voelt u zich wel niet? Heeft u wellicht last van die wodka? Het spijt me, doch het duizelt me enigszins sprak ik. Mag ik even zitten met uw welnemen? Sylvia keek me bezorgd aan en nam de zo goed als lege fles wodka uit mijn hand. Ze nam een ferme slok en kuste me weer teder op mijn mond. Daarna trok ze mijn gezicht in haar weelderige boezem. Zo was het goed. Haar boezem rook naar pruttelende konijnenbout met truffelpuree. Heeeeerlijk . . . .
Lees meer >> | 1780 keer bekeken
-
Happy Birthday!
7 februari 2012Vandaag is onze jongste jarig. 9 jaar oud is hij al weer. Wat is hij al groot. Ons kadootje. Want zo noemen we hem. Want eerlijk gezegd was hij niet gepland. We hadden immers onze koningswens al in huis. We hádden reeds een mooie dochter en zoon. Het was goed. Genoeg. Onze wensen waren vervuld. Ik had al een afspraak gepland bij de uroloog voor een sterilisatie. Vrienden van ons bleken namelijk in verwachting van een derde, ongepland, maar zeer gewenst kind. We hadden erom gelachen. Dat zou ons niet overkomen. We moesten er niet aan denken! Tot mijn lief op een goede ochtend misselijk was. En de volgende dag weer . . . enzovoort enzovoort. Ik grapte: het lijkt wel of jij óók zwanger bent! Zou je niet eens een zwangerschapstest doen? Enkele dagen later vroeg mijn lief of ik toch maar eens zo'n testje wilde gaan halen. Voor de zekerheid. Je weet tenslotte maar nooit.
Lees meer >> | 1551 keer bekeken
-
Borsten, billen buik.
31 januari 2012Ik heb niet zo héél veel tijd nu, dus ik zal maar direct met de deur in huis vallen: "hoe is het met all die goede nieuwjaarsvoornemens lieve dames?" Houden jullie jezelf er nog steeds aan? Of zijn jullie alweer gestopt met het minder en gezonder eten? Sport je nog steeds? Oh? Je hebt een abonnement afgesloten bij de sportschool? Wat goed! Knap zeg!
Lees meer >> | 1834 keer bekeken
-
13 MANIEREN OM EEN VRIJDAG DE 13e TE OVERLEVEN!
13 januari 2012Voor degenen die behept zijn met een enorme vrees voor vrijdag de dertiende: hier zijn dertien manieren om deze dag veilig door te komen.
1. Poets je schoenen, trek je mooiste kleren aan en kam zorgvuldig je haren. Breng indien je een vrouw bent nauwgezet je make-up aan. Scheer, wax of hars je benen. Want: mocht je vandaag onverhoopt van je fiets vallen, dan is het voor een arts stukken makkelijker om een glad geschoren been te hechten, dan een harig been. Dit geldt ook voor gezichtsbeharing. Mannen: mocht je zo'n kek dun baardje hebben: scheer hem op deze dag voor één keer af. Geloof me, later ben je me er dankbaar voor!
Lees meer >> | 1661 keer bekeken
-
Zwart Gat.
20 december 2011Ik val in een diep zwart gat. Even denk ik dat ik er geweest ben. Dan echter zie ik een helder licht. Versuft word ik wakker . . . . En kijk in een felle lamp. Frans Bauer zingt het hoogste lied. Mijn God! Veel hoger kan een man niet zingen. Of hij moet gecastreerd zijn. Naast me zie ik middelbare vrouwen graaien in een gebloemde sjaaltjes uitverkoopbak. Er komt een moederlijke vrouw naar me toe. Ze kijkt me van bovenaf aan. Haar zware boezem lacht me toe. Gaat het wel goed met u? Kan ik u misschien ergens mee helpen? Een glaasje water wellicht? Koffie? Of iets sterkers? Nee dank u. Het gaat alweer. Moeizaam sta ik op met behulp van de welwillende dame. Dank u wel mevrouw. Erg vriendelijk van u. Ik kijk om me heen. Nog nooit heb ik zoveel vrouwen om me heen gehad. Vreemd: ik zie nauwelijks jonge meisjes en vrouwen. De jongste lijkt me in de dertig. En die dame heeft een naamplaatje op haar borst. Die behoort vast en zeker tot de organisatie. Waar ben ik vraag ik me af. Ik loop een stukje verder.
Lees meer >> | 1883 keer bekeken
-
Tijdsdruk leidt tot inspiratie
16 december 2011Tijdsdruk is iets waar veel mensen tegenwoordig mee te maken hebben. Alles moet snel, sneller, snelst. Alles moet nu af. En wel nu meteen graag! En als je dan toch bezig bent, doe dit er dan ook gelijk maar even tussendoor. En dit graag ook even! Net zo makkelijk! En denk nu niet dat dit iets van tegenwoordig is. Ook vroeger, toen alles nog “beter, gemoedelijker en gezelliger“ was, had men al last van tijdsdruk. Toen hoorde je echter niemand (in het openbaar) klagen. Je keek wel uit! Je deed wat je baas je opdroeg en daarmee basta! En zo niet? Dan kon je op zoek naar een andere baan.
Lees meer >> | 1666 keer bekeken